Untitled Document

 


•• ยังยิ้มได้ ••

 

 

ห่างหายจากไดอารี่ไปนานพอสมควร เพราะมัวแต่ไปขายของ

ซึ่งมันก็ทำให้แม้วมีความสุขไปอีกแบบ โดยเฉพาะเวลารับเงินจากลูกค้า555

เพราะนั่นมันคือกำลังใจรายวัน เหมือนกับเราไม่ปล่อยเวลาให้ผ่านเลยไปแบบไร้ประโยชน์

เงินทุกบาททุกสตางค์ก็ไม่เก็บเอาไว้เอง เก็บเอาไว้ให้แม่ ผู้ซึ่งให้ทุนในการเปิดร้านครั้งนี้

ทุกครั้งที่ขายได้แม่ก็จะพลอยดีใจไปด้วย แม้วสุขแม่ก็สุขว่างั้น..TvT

ถึงแม่จะปฏิเสธไม่รับคืนแต่แม้วถือว่าการรักษาสัจจะและมีวินัยของตนเอง จะทำให้คนเราเจริญรุ่งเรือง

ปฏิบัติเป็นประจำอย่างนี้มาตลอด ชีวิตเวลาตกต่ำก็ไม่ถึงที่สุด ไปไหนก็จะมีแต่คนคอยช่วยเหลือ

นี่แหละคือผลบุญที่ได้รับจากการทำความดี ถึงแม้จะเห็นผลช้าหน่อย แต่ก็ถือว่ายังมี จริงมั้ย

 

บางครั้งความรู้สึกอาจจะสวนทางกันบ้างว่าทำไมนะจนป่านนี้ยังไม่มีรีสอร์ทไหนเรียกตัวไปทำงานซะที

หรือเราจะต้องใช้ชีวิตแบบนี้ไปเรื่อยๆ แล้วที่เปิดร้านขายของจะไปได้สวยตลอดรอดฝั่งมั้ย

เป็นคนคิดเยอะ คิดตลอดเวลา จนดูเหมือนคิดมาก แต่ก็ยังดีกว่าไม่คิดเอาซะเลย

อนาคตเป็นสิ่งไม่แน่ไม่นอน เกิดวันนึงต้องกลับมาใช้ชีวิตคนเดียวในขณะที่ไม่มีใครอยู่กับเราแล้ว

...เราจะอยู่ได้มั้ย...

แม่สอนเสมอว่าอย่าเอาชีวิตไปฝากไว้ที่ใคร แม่ไม่ได้อยู่ค้ำฟ้า วันนี้เค้ายังอยู่กับเรา แต่อนาคตไม่แน่

สามีจากที่เคยรักเรา เลี้ยงดูเรา วันนึงอาจจะทอดทิ้งเรา ไปรักคนใหม่ได้ทุกเวลา

ฉะนั้นต้องถามตัวเองว่าถ้าวันนั้นมาถึงเราจะทำอย่างไรกับชีวิตเราดี

 

บางครั้งก็คิดนะว่าอยากกลับบ้าน คิดถึงบ้าน อยากกลับไปใช้ชีวิตอย่างที่เคยเป็นก่อนหน้านี้

อยากมีความสุขกับญาติพี่น้อง เพื่อนฝูง และสังคมที่เราเคยอยู่

การใช้ชีวิตคู่มันไม่ง่ายเหมือนที่เราเคยเล่นบทพ่อแม่ลูกสมัยเด็กๆ

พอเบื่อแล้วก็เลิก..ไม่เล่นแล้ว เบื่อ ไปเล่นอย่างอื่นดีกว่า

จากที่เคยไปงานแต่งงานของใครๆมาก่อนหน้านี้ก็ใฝ่ฝันว่าจะมีมั้ยน้าที่สักวันนึงจะเป็นงานของเรา

มันก็สนุกมีความสุขอยู่หรอก แต่หลังจากวันงานนั้นล่ะ การเริ่มต้นชีวิตคู่ล่ะจะเป็นยังไง

เลยได้ให้ข้อคิดการใช้ชีวิตคู่กับเพื่อนที่เพิ่งผ่านงานแต่งงานไปแหมบๆ ว่า..

...เมื่อใดก็ตามที่เกิดการไม่เข้าใจกันขึ้นขอให้นึกย้อนกลับไปถึงวันดีๆที่เรารักกัน

และทวีความรักที่มีให้แก่กันมากขึ้นเรื่อยๆ...

บอกเพื่อนได้แค่นี้ เพราะเราเองชีวิตคู่ก็ไม่ได้เพอเฟกแต่ประการใด

คงมีคนอวยพรให้เพื่อนมีความสุขมากๆอยู่แล้ว แต่เราอยากอวยพรตรงกันข้าม

เปรียบเสมือนเมื่อวันนึงมันเกิดขึ้นในชีวิตคู่ ให้เราเป็นวัคซีนที่ช่วยสร้างภูมิคุ้มกันให้เพื่อน

เพื่อนจะได้นึกถึงเราไง อิอิ ^V^ เพื่อนเจี๊ยบมีความสุขอยู่แล้วล่ะ จริงมั้ย..

 

ตอนนี้อากาศช่วงเย็นจนถึงหัวค่ำที่ปายเริ่มหนาวแล้ว บวกกับฝนตกมาเรื่อยๆยิ่งทำให้หนาวเข้าไปใหญ่

ตื่นมาตอนเช้าแทบมองไม่เห็นภูเขาเพราะหมอกปกคลุมไปหมด

ขออย่างเดียวน้ำอย่าท่วมก็ละกัน มันน่ากลัว..กลัวน้ำป่าไหลหลากจะมา

เวลามาไม่ได้มาเบาๆ มาทีวินาศสันตะโลเชียวล่ะ ซึ่งก็เคยเกิดขึ้นมาแล้วด้วยเมื่อปีก่อนๆ

ยิ่งที่รีสอร์ทอยู่ติดกับแม่น้ำด้วยแล้วนะ555 มีลุ้นตลอดเวลา

ต้องคอยสังเกตระดับน้ำที่สะพานปายประจำ ว่าถ้าเมื่อไหร่ท่วมมิดกอหญ้าตรงเกาะกลางละก็ เตรียมตัวระวังไว้เลย

ยังยิ้มได้

สรุปคิดผิดคิดถูกค่ะเนี่ยที่มาอยู่ปายอ่ะ555

เอาน่ะไม่น่ากลัวอย่างที่เป็นข่าวหรอก ไม่งั้นแม้วจะยังมีชีวิตมานั่งอัพไดได้ยังไงล่ะ

บรรยากาศออกจะสวย ขึ้นมาเที่ยวเห้อะ แม้วรับประกัน ไปละแล้วเจอกันนะคะ บาย^v^

...

"ปัญหามีไว้ให้เราแก้ไข ไม่ใช่มีไว้ให้เราวิ่งหนี เพราะเราอาจจะต้องหนีไปตลอดทั้งชีวิตถ้าไม่แก้ไข"

...

     Share

<< ขายขำๆบูลลั้ลลา >>

Posted on Wed 15 Sep 2010 21:45

 


Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 




 


เป็นกำลังใจให้เสมอนะจ๊ะ ทุกอย่างต้องผ่านไปด้วยดี รักษาสุขภาพด้วยน้า คิดถึงจร้า
ปีโป้   
Thu 16 Sep 2010 21:11 [1]

 

 


Theme Design by 100kg.diaryclub.com