Untitled Document

 


•• รู้จักกันในวันที่สายไปแล้ว ••

 

 

เมื่อก่อนไม่เคยสนใจเคยแต่ได้ยินชื่ออยู่

เพราะเค้าคือผู้เสียสละ(ชีวิต)อันยิ่งใหญ่เพื่อแผ่นดินไทยคนหนึ่ง

ใครที่รู้จักเค้าคงจะบอกว่ายัยนี้เช้ย...เชยอ่ะ ไปอยู่หลังเขามารึไงยะ

ยิ่งกว่าหลังเขาอีก บนเขาปู้น555 กวนเบื้องล่างได้อีกนะเรา

ก็คนมันไม่รู้จักจริงๆนี่หว่า เค้าเองยังไม่รู้จักเราเลยอ่ะ ถือว่าหายกัน..ใช่มะ

 

วันก่อนไปร้านเช่าหนังสือเจ้าเดิม อ่านฟรีตลอดละตรู หุหุ

อ่านเรื่องมังกรหยกจนเบื่อละ อ่านก่อนนอนทีไรเก็บไปฝันร้ายตลอดเลย เป็นไรไม่รู้

สงสัยอินกับเนื้อเรื่องมากเกินไป เครียดจัดเลยฝันร้าย..ไม่ไหวละหาเรื่องอื่นอ่านเหอะ

เอียงคอหาหนังสืออ่านตามชั้นหนังสือไปเรื่อย จนมาเจอหนังสือเล่มนี้อ่ะ

"หมวดตี้ Diary Online"

รู้จักกันในวันที่สายไปแล้ว

เคยได้ยินแต่ข่าวคราวของเค้า ลองอ่านประวัติความเป็นมาและกิจวัตรประจำวันเค้าบ้างเป็นไร

เป็นคนชอบเขียนไดอารี่อยู่แล้วไง พอมาอ่านของหมวดตี้ดู

อืม..ผู้ชายคนนี้มีลีลาการเขียนไดอารี่ที่น่าสนใจไม่น้อยเลย ไม่ว่าจะเป็นการใช้ภาษาที่เป็นกันเองมากๆ

ทะลึ่งตึงตัง แต่ก็แฝงไว้ด้วยสาระและแง่คิดที่ดี รวมทั้งหน้าที่ที่ปฏิบัติแต่ละครั้ง ฮาได้ใจอ่ะ

 

แต่..ณ วันนี้เค้าไม่มีชีวิตอยู่แล้ว...

น่าเสียดายและเสียใจมากๆ

...หมวดตี้ เสียชีวิตในเช้าวันที่ 20 มิ.ย. 2551

จากคมกระสุนของผู้ก่อความไม่สงบในพื้นที่ ซึ่งเป็นวันเดียวกันกับวันเกิดครบรอบ 24 ปี ของหมวดตี้

...

ไดอารี่ล่าสุดที่ได้อ่านก่อนที่เค้าจะไปปฏิบัติหน้าที่อย่างที่ไม่รู้มาก่อนล่วงหน้า

ว่าวันนั้นจะเป็นวันปฏิบัติหน้าที่เป็นครั้งสุดท้าย เค้าได้เขียนไดอารี่ทิ้งไว้..

(ขอบคุณข้อความบางส่วนจากhttp://polize.diaryis.com/2008/06/20)

รู้จักกันในวันที่สายไปแล้ว

บอกได้คำเดียวว่า..อึ้ง..ในขณะที่อยู่ในพื้นที่ที่มีความเสี่ยงภัยสูง

แต่เค้ายังมีอารมณ์ขันเพื่อให้คนที่อ่านได้รับรู้ถึงความรู้สึกว่าเค้าไม่เครียด มีความสุขกับการปฏิบัติหน้าที่

แต่...คนเป็นแม่ล่ะ เมื่อมาอ่านทีหลัง หลังจากลูกไม่มีลมหายใจแล้วจะรู้สึกยังไง...

 

เราไม่ใช่ญาติพี่น้องกัน เราไม่รู้จักกันเป็นการส่วนตัว

แต่ในฐานะที่เราได้มารู้จักนาย..หมวดตี้(หรือจะเรียกว่าน้องหมวดตี้ถึงจะถูก)

พี่ไม่เสียใจเลยที่มารู้จัก ถึงแม้ว่ามันอาจจะสายไปแล้วก็ตาม

แต่ทุกเรื่องราวที่ได้ถ่ายทอดมาเป็นตัวหนังสือให้พี่ได้อ่าน พี่ทราบซึ้งมาก

เพราะพี่เองก็มีเพื่อน พี่ และน้องที่ทำงานแบบเดียวกับนาย

 

ณ วันนี้เค้ายังสุข(รึเปล่า)สบายดี(มั้ย..ก็ไม่รู้)

แต่ถ้าวันนึงที่ต้องมาพบกับความสูญเสียแบบที่ครอบครัวนายได้รับ

พี่เองก็คงบอกไม่ถูกว่าจะทำใจได้มั้ย

เพราะทุกครั้งที่ทราบข่าวว่าเค้าเหล่านั้นจะลงไปปฏิบัติหน้าที่ทางใต้ ใจมันหายวาบเลย

ไม่อยากถามว่าจะไปเมื่อไหร่ ไม่ต้องมาลาด้วย เพราะไม่อยากได้ยินคำลา

หวังเพียงแต่ว่ากลับมาเมื่อไหร่ โทรมาหาละกัน..ชั้นเป็นห่วง

 

ในเดือนของวันแม่ปีนี้ แม่นายคงคิดถึงนายมาก

ฝากบอกแม่นายด้วยนะ ว่าเค้ามีลูกชายที่เป็นลูกผู้ชายตัวจริงที่เสียสละอย่างกล้าหาญมากๆเลยทีเดียว

ขอนับถือ...

...

ปาย..ฝนตกมากระหน่ำมากจนน่ากลัวว่าน้ำจะท่วมมั้ย

ช่อง 3 มาติดต่อดูห้องพักที่รีสอร์ท อาจจะมาสัมภาษณ์เกี่ยวกับมาตรการป้องกันน้ำท่วม..

ไม่ทราบว่าสามีดิฉันเปลี่ยนสายงานไปอยู่หน่วยป้องกันสาธารณะภัยตั้งแต่เมื่อไหร่คร้า

แล้วเค้าจะรู้มั้ยเนี่ย ทำไมไม่ไปถาม อบต.เล่า เอ้อเนอะ

ผู้จัดการรีสอร์ทนะ ไม่ใช่หน่วยงานราชการ จะได้ตอบได้ทุกเรื่องอ่ะ...จบข่าว

...

 

     Share

<< กระดำกระด่างขายขำๆ >>

Posted on Tue 3 Aug 2010 17:21

 


Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 




 


 

 


Theme Design by 100kg.diaryclub.com