Untitled Document

 


•• จากกัน..ใช่ชั่วนิรันดร ••

 

 

นอกจากบ้านเมืองจะเกิดความสูญเสียอันยิ่งใหญ่แล้ว

ชีวิตแม้วก็เกิดความสูญเสียอย่างไม่คาดฝันในชีวิตมาก่อนเหมือนกัน

นั่นคือ...การสูญเสียลูก อันเป็นดั่งแก้วตาดวงใจ เป็นความหวังในชีวิต

ความสุขที่ได้รับมาตลอด 3 เดือน มลายหายไปในพริบตา

...

หลังจากที่ไปอัลตร้าซาวด์และการยืนยันจากหมอ

เค้าจากไปอย่างสงบ หยุดการเจริญเติบโต หยุดการเต้นของหัวใจภายในถุงน้ำคร่ำ

มันเป็นข่าวร้ายที่ทำให้คนๆนึงแทบเสียสติ เข้าใจความรู้สึกของคนที่ใจสลาย

เพราะการมาของเค้าไม่เคยทำร้ายคนเป็นแม่ แม้แต่เวลาที่เค้าจากไปก็ไม่ทำร้ายแม่

กลับนอนนิ่งๆ มาตลอดหนึ่งเดือน

 

มันน่าแปลกมั้ยที่ร่างกายน่าจะเกิดปฏิกิริยาอะไรบางอย่างบอกให้แม้วรู้

มดลูกน่าจะบีบตัวทำให้แม้วปวดท้อง หรือเลือดต้องไหลออกมาบ้าง

แต่เค้ากลับให้แม้วรู้ด้วยตัวเองว่าเค้าไปแล้วนะ...เค้าไปแล้วจริงๆ

 

วันที่แม้วรู้และเห็นด้วยตาตัวเองคือวันพุธที่ผ่านมา

ไม่รู้จะบอกแม่ยังไง ไม่รู้จะบอกพี่หนึ่งยังไง

ได้แต่นั่งอึ้งๆ รอพยาบาลออกใบนัดหมอและรับยา

แต่ด้วยความจำเป็นบางอย่างแม้วต้องตัดสินใจที่จะต้องโทรไปบอกความจริงกับแม่

พูดไปก็ร้องไห้โฮไป มันเป็นความเสียใจอย่างสุดๆ

แล้วถึงค่อยโทรบอกพี่หนึ่ง ซึ่งตอนแรกพี่หนึ่งเองก็คิดว่าไม่มีอะไร

ก่อนหน้านั้นแม้วเคยวิตกกังวลเกี่ยวกับลูกว่าจะเป็นอะไรรึเปล่า

แต่พี่หนึ่งบอกว่าถ้าเกิดอะไรขึ้นกับลูกก็ต้องมีอาการข้างต้นอย่างที่แม้วบอก

 

แต่สุดท้ายใครจะคิดว่ามันจะเกิดขึ้นจริงๆ

หมอบอกว่าตัวอ่อนเค้าไม่แข็งแรง น้ำคร่ำเจริญเติบโตแต่ตัวเค้าไม่โตตามน้ำคร่ำแล้ว

เค้าหยุดการเจริญเติบโตอยู่ที่ 9 สัปดาห์ นั่นคือไปตั้งแต่เดือนที่แล้ว

อยู่มาได้ไงอ่ะลูก หนูจากไปอย่างสงบในท้องแม่โดยไม่ร่ำลาแม่สักคำ...

...

วันที่ประกาศเคอร์ฟิวคือวันที่แม้วต้องไปรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาล

มันเป็นคืนที่ทุกข์ทรมานอย่างแสนสาหัส เป็นคืนแห่งฝันร้าย

กว่าจะผ่านพ้นคืนวันเหล่านั้นมาได้ต้องแลกมาด้วยชีวิตและน้ำตา

ไม่เคยหลับอย่างสนิทใจ ทุกครั้งที่นึกถึงก็แทบจะสิ้นใจไปกับลูก

เป็นคืนที่รู้สึกว้าเหว่และเงียบเหงา คิดถึงคุณตาคุณยาย

ขอให้มารับเค้าไป และเป็นกำลังใจให้แม้วด้วย

 

สงสารแม่ที่ต้องมาอดหลับอดนอนคอยดูแลอย่างใกล้ชิด

ทำทุกอย่างให้ในขณะที่แม้วไม่สามารถลุกจากเตียงไปไหนได้

เป็นคนแรกที่แม้วลืมตามาเห็นหลังจากออกจากห้องผ่าตัด

และคอยป้อนข้าวป้อนน้ำ แม้แต่ลูบหลังให้เวลาอาเจียนจากการเมายาสลบ

รักแม่สุดหัวใจ ในขณะที่แม้วไม่มีโอกาสจะได้เป็นแม่ใครแล้ว สะเทือนใจจริงๆ

 

ขอบคุณพี่หนึ่งที่คอยเป็นห่วงคอยโทรมาถามอาการตลอด

แม้วรู้ว่าพี่หนึ่งไม่อยากให้แม้วบันทึกความทรงจำอันปวดร้าวนี้ไว้

แต่แม้วไม่อยากให้ลูกคิดว่าแม้วจะลืมเค้าไปตามกาลเวลา

เค้าจะอยู่ในความทรงจำของแม้วเสมอ ช่วงเวลาหนึ่งเค้าก็ให้ความสุขกับเรา

 

การจากไปของเค้าในครั้งนี้ แม้วก็ได้แต่หวังว่าจะไม่ใช่ตลอดกาล

สักวันหนึ่งที่เค้าพร้อมจะกลับมา แม้วยินดี แม่ยังรอการกลับมาของลูกเสมอ

รักลูกนะ รักสุดหัวใจ แก้วตาดวงใจของแม่...

...

     Share

<< ไปตรวจเลือดมาแล้วจ้าเห็นแล้วชื่นใจ >>

Posted on Fri 21 May 2010 20:34

 


Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 




 


ถึงแอลจะไม่เคยเป็นแม่คนแต่เข้าใจนะคะว่าความรุสึกมันเลวร้ายแค่ไหน สักวันหนึ่งเค้าคงกลับมาอีกนะคะและขอให้เค้าได้ลืมตามาดูโลกใบนี้ เป็นกำลังใจให้นะคะ สู้ๆค่ะ
sassyelle   
Fri 21 May 2010 21:30 [4]
 

คิดซะว่าเค้าทำบุญกับเรามาแค่นี้นะน้องแม้ว ทำใจให้สบายเดี๋ยวน้องกลับมา มาคราวนี้เอาเพื่อนมาให้พี่เจี๊ยบด้วยเลยนะคะหนู

..

ถ้าตามหลักวิทยาศาสตร์ ถือเป็นการคัดเลือกทางธรรมชาตินะน้องแม้ว อาจจะมีความไม่สมบูรณ์ในบางอย่าง

สู้ๆนะคะ พี่เป็นกำลังใจให้เสมอ จ้า..
เจี๊ยบจูน   
Fri 21 May 2010 21:04 [3]

เป็นกำลังใจให้เสมอน้า
ขอให้ทุกอย่างผ่านไปด้วยดี....สู้ๆ นะคนเก่ง

เมื่อเราพร้อมเค้าต้องกลับมาอีกครั้งแน่นอนจ๊ะ
เทคแคร์น้า^^
ปีโป้   
Fri 21 May 2010 20:55 [2]

003302
numaewka   
Fri 21 May 2010 20:35 [1]

 

 


Theme Design by 100kg.diaryclub.com