Untitled Document

 
เหงา..มั่กๆ
บางกอกจ๋า..ฉันลาก่อนTVT
ส่งรอยยิ้มให้พ่อกันหรือยังคะ^^
รถไฟฟ้ากลับมาหาชั้นแล้วนะเธอ
ยั่วใจ..แต่ไปไม่ได้+จิบชา..ชุ่มคอ ชื่นใจ
ขอบคุณที่เข้าใจ...ถึงแม้จะช้าไปก็ยังดี
อารมณ์เสีย
ต่อใบขับขี่รถยนต์
ย้อนวันวาน...ภาคจบ
ย้อนวันวาน...ปัจจุบันก็หวานอยู่
ตำนานรัก...หนุ่มบ้านกระทิงกับสาวเบลล์วิลล่า


•• ขอบคุณที่เข้าใจ...ถึงแม้จะช้าไปก็ยังดี ••

 

 

อีกไม่กี่วันแล้วที่จะเข้าสู่พิธีมงคลสมรสที่จะมาถึงปลายเดือนนี้

การที่จะต้องเปลี่ยนแปลงชีวิต เปลี่ยนแปลงที่อยู่

เปลี่ยนแปลงสังคม และเปลี่ยนแปลงสายงานที่ทำ อาจจะต้องใช้เวลาในการปรับตัวบ้าง

 

ซึ่งจริงๆแล้วงานโรงแรมก็เป็นงานที่เคยทำและคิดว่าเหมาะสมที่สุดแล้วล่ะชีวิตนี้

หลังจากที่ฟร้อนสุดสวย-ใจดี ต้องแปลงร่างมาเป็นนางยักษ์ขมูขีจะกินตับเด็กอยู่ทุกวี่วัน

ถึงเวลาต้องกลับไปสู่สวรรค์บ้านนาของเราซะที555 สเตปซิลคงคิดถึงเราน่าดู

แต่ก็คิดถึงลูกศิษย์ที่รักและแสบสุดทรวงทุกคนเสมอนะ

ขอบคุณที่เข้าใจ ถึงแม้จะช้าไปก็ยังดี

จากสาเหตุดังกล่าว...การที่เราจะเปลี่ยนแปลงอะไรฉับพลัน

มันจะเป็นการทำให้จิตใจเกิดการตึงเครียดอย่างมาก

จึงอยากใช้เวลาที่เหลืออยู่เป็นการปรับตัวและปรับสภาพจิตใจ

ก็ไม่รู้ว่าทำไมทุกครั้งที่รู้สึกไม่สบายใจ อกหัก เศร้า เหงา

ต้องกลับไปตั้งหลักที่ปายทุกครั้งเลย จนเพื่อนที่สนิทจริงๆจะรู้ว่า...

หายใจเข้า-ออกของยัยแม้วก็คือปาย

เลยเดาไม่ผิดเลยว่าเจ้าบ่าวที่มันประกาศจะแต่งงานด้วยก็คงไม่ใช่ใครที่ไหน

มันต้องไปเจอที่ปายแน่ๆ...อืม นี่สิรู้จริง

 

ก็เพราะปายคือที่ที่แม้วอยู่แล้วรู้สึกว่าปลอดภัยและมีความสุข เหมือนเป็นบ้านหลังหนึ่ง

แม้จะจากมากี่ครั้งๆ ก็ต้องหวนกลับไปหาแทบทุกครั้ง

สงสัยแม่จะฝังรกไว้เมื่อชาติที่แล้วล่ะมั้งเนอะ 555

แต่อีกคนเค้ากลับไม่รู้สึกแบบนั้น เค้าคิดว่าแม้วจะไปคอยตาม ไปคอยคุมเค้า

ซึ่งเป็นความคิดที่ผิดถนัดเลยทีเดียว

ขอบคุณที่เข้าใจ ถึงแม้จะช้าไปก็ยังดี

ทุกๆครั้งที่ต้องจากบ้านไม่ว่าจะไปที่ไหนไกลๆก็ตาม ใครๆก็ย่อมที่จะรู้สึกใจหาย

คิดถึงบ้าน คิดถึงแม่ และคิดถึงเพื่อนตัวน้อยอันเป็นที่รักเสมอ

 

แพนดี้แม้จะเป็นสัตว์แต่แม้วก็รู้สึกได้ว่ามันรู้ว่าแม้วจะต้องจากมันไปไกลในอีกไม่ช้า

และไม่รู้ว่าอีกนานแค่ไหนจะได้กลับมาเจอกันอีก จากกันเป็นปีเลย..T-T

ไม่ว่าแม้วจะเดินไปไหน จะคอยเดินตามในระยะประชิดเสมอ เกาะขาตามก็ว่าได้

นั่งเมื่อไหร่ก็จะเอาตัวมานอนเบียดใกล้ๆ ให้แม้วลูบให้แม้วกอด

เลยอดที่จะแอบไปร้องไห้ไม่ได้ แม้วก็รักและก็คิดถึงแพนดี้นะ

เลี้ยงมาตั้งแต่ตัวกระจิดริด ทุกวันเคยเห็นกัน กอดกัน หยอกกัน

ถ้ากลับปายไปแล้ว...คงหงอยกันทั้งคู่แน่ๆเลยเนอะแพนดี้เนอะ

ส่วนแม่...ไม่ต้องพูดถึง ละไว้ในฐานที่เข้าใจละกัน เคยบอกไปแล้วทุกครั้งที่จากบ้าน

ขอบคุณที่เข้าใจ ถึงแม้จะช้าไปก็ยังดี

ก็ต้องขอขอบคุณที่พี่หนึ่งให้แม้วได้กลับไปเตรียมตัวเตรียมใจที่ปายอีกครั้ง

หลังจากที่เหนื่อยกับการเตรียมงานแต่งงานมาหลายวัน

ถึงแม้พี่หนึ่งจะไม่ว่างมาคอยดูแล นั่นไม่ใช่ปัญหาสำหรับแม้วเลย

แม้วอยากใช้เวลาที่เหลืออยู่นี้ อยู่เงียบๆคนเดียวสักพัก

เพราะหลังจากแต่งงาน..ชีวิตแม้วต้องเปลี่ยนแปลงไปจากเดิม

จะไม่มีเวลามาสนุกสนานเบิกบานเหมือนแต่ก่อนอีกแล้ว

มีหน้าที่และความรับผิดชอบที่สำคัญรออยู่อีกมากมาย

ขอบคุณที่เข้าใจ ถึงแม้จะช้าไปก็ยังดี

ขอบคุณที่เข้าใจ..ถึงแม้จะช้าไปแต่ก็ดีกว่าไม่เข้าใจกันเลย

...

 

     Share

<< อารมณ์เสียยั่วใจ..แต่ไปไม่ได้+จิบชา..ชุ่มคอ ชื่นใจ >>

Posted on Sun 9 May 2010 16:27

 


Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 




 


อ่านมาทั้งหมดนี่ก็ดูดีนะ..แต่พี่ชอบตอนจบมากกว่า มันเท่ดี5555555
ผู้ชายหลั่นล้า   
Mon 1 Feb 2010 14:47 [1]
 

 

 


Theme Design by 100kg.diaryclub.com