Untitled Document

 
บางกอกจ๋า..ฉันลาก่อนTVT
ส่งรอยยิ้มให้พ่อกันหรือยังคะ^^
รถไฟฟ้ากลับมาหาชั้นแล้วนะเธอ
ยั่วใจ..แต่ไปไม่ได้+จิบชา..ชุ่มคอ ชื่นใจ
ขอบคุณที่เข้าใจ...ถึงแม้จะช้าไปก็ยังดี
อารมณ์เสีย
ต่อใบขับขี่รถยนต์
ย้อนวันวาน...ภาคจบ
ย้อนวันวาน...ปัจจุบันก็หวานอยู่
ตำนานรัก...หนุ่มบ้านกระทิงกับสาวเบลล์วิลล่า
ไม่ไหวจะเคลียร์...โปสการ์ดจากเอ๋


•• อารมณ์เสีย ••

 

 

การรอคอยอะไรนานๆนี่มันก็ทำให้รู้สึกว่าน่าเบื่อและก็เซ็งอย่างบอกไม่ถูก

พี่หนึ่งก็โทรมายั่วจั้ง...ว่าเช้านี้อากาศหนาวยั่งงู้นยั่งงี้

เห็นใจคนทางนี้บ้างได้มั้ยเนี่ยว่ามันร้อนมากๆถึงมากที่สุดเลยนะว้อยค่ะ...เฮ้อ!!!

 

วันก่อนโทรคุยกับน้องเมย์ เพราะเห็นโทรมาแต่ยังไม่มีโอกาสจะโทรกลับไปซักที

เมย์บอกว่าตื่นเต้นมากเลยพี่ เนี่ยหนูเตรียมชุดที่จะใส่ไปงานแต่งงานพี่แล้วนะ

หนูนับวันรอวันที่ 27 กุมภาพันธ์ วันเดียวเลยว่าเหลืออีกกี่วันแล้ว

พี่แม้วตื่นเต้นบ้างมั้ย...แม้ว...เงียบ ตามมาด้วยเสียงถอนหายใจยาวๆ

พี่หายตื่นเต้นไปนานแล้วล่ะเมย์(เสียงออกแนวเซ็งสุดฤทธิ์)

น้องเมย์หัวเราะร่วน นี่ตกลงว่างานพี่หรืองานหนูก็ไม่รู้เนอะ555

มันก็เหมือนงานรับปริญญาฯนั่นแหละค่ะ

เราดีใจตื่นเต้นในวันที่เราเรียนจบ แต่กว่าจะถึงวันรับปริญญาฯจริงมันนานเกินรอ

จนความรู้สึกตื่นเต้นมันเริ่มที่จะจางหายไปเรื่อยๆ ความเบื่อเริ่มเข้ามาแทนที่(--")

 

ที่สำคัญเลยเนี่ย ใจนะอยากไปนอนดื่มด่ำทำอารมณ์ริมแม่น้ำปายสบายๆ

แต่มีคนขัดใจไม่ให้กลับปาย ไม่รู้เพราะอะไร ถามได้ว่าจะกลับมาทำไม  เอ้า!!!

ปายเป็นของเค้าคนเดียวรึยังไงนะ

มันน่าหนีไปเที่ยวคนเดียวให้รู้แล้วรู้แรดไปเลย ไปแบบไม่บอกไม่กล่าวด้วย

แหมๆคิดว่าเราจะตามไปเฝ้าไปเกาะติดตามล่ะสิ ชิ!!!หมั่นไส้จริงๆ

อารมณ์เสีย

นังหนูแพนดี้ก็ดี้ด้าเหลือ แม้วเอาผ้าออกมากองไว้ข้างนอก

กะว่าจะเคลียร์ห้องผ้าว่าชิ้นไหนใช้ชิ้นไหนบริจาค ห้องจะได้โล่งๆ

คุณเธอก็ช่วยมากเลย ช่วยรื้อช่วยทึ้งกองผ้าที่พับไว้แล้วกระโดดดีดผ้าไปดีดผ้ามา

ไล่ไปแป็บเดียวเดี๋ยวมาใหม่อีกละ ผ้าที่กองไว้มันก็โค่นลงมาหมดสิคะ

อารมณ์ที่หงุดหงิดอยู่แล้ว เห็นแล้ว แหม้~~...มันน่าทึ้งขนออกให้หมดจริงๆนังนี่

อารมณ์เสีย

คุณนายแม่ก็ซีเรียสพอกัน อย่าให้ได้คำนวณงบประมาณในงานแต่งงานเชียวนะคะ

อารมณ์ก็ปรี๊ดปร๊าดไปมาจนปรับตัวแทบไม่ทัน จนหนูแม้วเริ่มจะมึนตาม

ก็ใครให้คุณแม่ขนคณะครูทั้งโรงเรียนมางานล่ะคะแม่ บอกให้เชิญแขกที่สำคัญจริงๆ

ก็บอกไม่ด้าย(เสียงแหลมมาเลย)...มันเสียมารยาท มันเป็นมารยาททางสังคม

ถ้างั้นก็อย่าบ่น...คุณลูกขอร้อง เดี๋ยวแพนดี้จะไม่เหลือขนติดตัว555

 

อีกเรื่องก็บ่นว่าเหนื่อยๆ เพลียๆยังไงก็ไม่รู้ อากาศมันร้อนนอนไม่ค่อยหลับ

ก็ใกล้จะเข้าหน้าร้อนแล้วนี่เนอะ มันก็เป็นอย่างนี้แหละค่ะ

คุณลูกก็บอกให้ย้ายแอร์จากห้องนอนเก่าของหนูแม้วมาไว้ห้องใหญ่ข้างหน้า

ตั้งแต่วันที่ช่างมาล้างทำความสะอาดแอร์ ก็ไม่เชื่อไม่ฟัง

เพิ่งจะมาคิดได้ตอนนี้ว่าน่าจะย้ายมาซะทีเพราะร้อนเหลือเกิน

อืม...ไม่รู้จะออกความคิดเห็นยังไงละ ละไว้ในฐานที่เข้าใจละกันนะคะ

อารมณ์เสีย

เมื่อไหร่จะได้กลับปายซะที!!!! ร้อน!!!!

ไปนั่งดูหน้าเคนดีกว่าเผื่อจะใจเย็นลง หุหุ แพ้รอยยิ้มหวานๆ

แอบนอกใจว่าที่สามีสักที หมั่นไส้!!! ไปละ^^

อารมณ์เสีย

...

     Share

<< ต่อใบขับขี่รถยนต์ขอบคุณที่เข้าใจ...ถึงแม้จะช้าไปก็ยังดี >>

Posted on Sun 9 May 2010 16:26

 


Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 




 


 

 


Theme Design by 100kg.diaryclub.com